Kitaplar Okunmalı

Thanos’un Köklerine Doğru: Thanos RIsIng

Sizlere daha önce Infinity Gauntlet çizgi romanından bahsetmiştim. Geçtiğimiz ay vizyona gelen Infinity War filminin bir anlamda sonrasını anlatıyordu. Onunla ilgili yine siteden ulaşabilirsiniz.  Thanos Rising, dilimizdeki çevirisiyle “Thanos Yükseliyor” ise Thanos’un bebekliğinden başlayan süreçte nasıl mad titan lakabını hak ettiğini, nasıl bir psikolojik süreçten geçtiğini bizlere çok güzel anlatıyor.  Simone Bianchi, Jason Aaron tarafından kaleme alınan çizgi romanı Thanos’un hikayesinin başlangıcı olarak kabul edebilirsiniz. Thanos’u ilk defa sinemada tanıyanların bu çizgi romandan büyük keyif alacağını düşünüyorum. Küçük bir bebek düşünün olması gerektiğinden çok daha farklı bir genetiğe sahip olması sebebiyle çevresine daha küçük yaştan yabancılaşıyor. İlk başta ona en yakını olan annesinden ilgi hiç görmüyor. Buna rağmen yeni doğan hiç kirlenmemiş, belirli düşünce kalıpları ile donatılmamış her çocuk gibi o da sevgi dolu yaklaşıyor çevresine. Hatta çevresindeki insanlar ona sandığımız kadar kötü davranmasa ve onu aralarına kabul etseler de sevgiye, gerçek ilgiye olan hasreti onu kendi içinde bir yalnızlığa itiyor ve yavaş yavaş asla onun bile tahmin edemeyeceği bir geleceğe doğru ilerliyor.

Daha fazla detay vererek çizgi roman keyfinizi bozmak istemediğimden hikayeyi daha da detaylandırmadan şu yorumda bulunmak istiyorum. Marvel evreninde Thanos karakterinin çok güzel işlendiğini ve bize çok şey öğretebileceğini düşünüyorum. Sonuçta çizgi romanlar, filmler, kitaplar ya da oyunlar fark etmeksizin hepsi birer yaşanmışlık ya da düşüncelerin ürünü olarak ete kemiğe bürünüyorlar. Bana göre Thanos’u Thanos yapan 3 ana nokta var: 1. Kendi ilk doğduğunda mutasyona maruz kalması 2. Sevgi eksikliği 3. ise bir karakter tarafından yönlendirilmesi (detaya girmeyeceğim) Bu üç noktadan baktığımda ikinci madde elense bile onun karanlık bir karakter olması kaçınılmaz olduğunu görüyorum. Çünkü Thanos mutasyonunun neden olduğu birtakım dürtülere ve farklılıklara her zaman sahipti. Belki sevgiye boğulsaydı yine böyle bir karaktere dönüşebilirdi fakat bu kadar büyük bir kötü olmayabilirdi. Tabii tam böyle düşünürken spoiler vermek istemediğim karakter sahneye girdiğinden bana göre Thanos için yapacak çok bir şey kalmıyor. Kaybolmuş bir karakterin her zaman daha kolay idare edilebilir olduğunu görüyoruz.

 

İnceleme yapılan bazı yerlerde Thanos gibi kötü karakterleri toplumun kendisinin yarattığını yazmışlar. Bir noktaya kadar katılmak ile beraber bazı noktalarda bu görüşe katılmıyorum. Evet toplum kendi kötülerini yaratıyor. Toplumsal bilgisizlik, bencillik, aileye kadar iniyor ve yeni doğan her bireyi sarmalıyor. Dışlanan, ezilen karakterlerin etrafına sevgi saçtığını pek görmüyoruz. Bu görüş genel itibariyle çok doğru fakat Thanos için yukarda saydığım sebeplerden dolayı çok geçerli olduğunu düşünemiyorum. Thanos zaten sanki kaderinde varmışçasına kötülüğe hizmet etmek için doğmuş gibi. Çizgi romanı okuyanlar ne demek istediğimi anlıyorlardır. Thanos kötü bir karakter olarak çok iyi işlenmiş, hem duygusal ve küçük bir çocuk gibi ama aynı zamanda da evrenin en büyük kötüsü. Günümüz insanın elinde onun sahip olduğu güçler olsaydı çok farklı olur muydu sizce? Bence olmazdı belki daha gaddar olurlardı diye düşünüyorum. 😕

You Might Also Like

Daha önce yorum yapılmamış, ilk yorumu siz yapmak ister misiniz?

Bir yorum yazın: